Hier vind je een groot assortiment aan voorbeeldzinnen voor het woord anolissen, oftewel zinnen die je kunnen helpen om anolissen in een zin te gebruiken. Leren hoe je een woord in een zin moet gebruiken, kan erg nuttig zijn, bijvoorbeeld als het gaat om het leren gebruiken van het woord in een zin, in welke context het woord kan worden gebruikt en om de ware betekenis van het woord te leren "anolissen".
Anolissen in een zin
Hieronder vind je verschillende zinnen die illustreren hoe je het woord anolissen in een zin gebruikt.
Om die reden worden anolissen op Hawaï als plaag gezien.
Zie voor een lijst van alle soorten ook de Lijst van anolissen.
Dit vermogen komt ook voor bij veel andere hagedissen zoals anolissen.
Anolis argenteolus is een hagedis uit de familie anolissen (Dactyloidae).
Alleen de grote kop is bij alle anolissen voorzien van dikke hoornplaten.
De verspreiding van anolissen binnen het Caraïbisch gebied is goed onderzocht.
Voorbeelden van dergelijke anolissen zijn Anolis garmani en Anolis cristatellus.
De huid van anolissen is weinig bepantserd in vergelijking met andere hagedissen.
Het geslachtsonderscheid is echter niet bij alle anolissen even duidelijk te zien.
De tanden van anolissen zijn in het kaakbeen gelegen, wat pleurodont wordt genoemd.
Op de afbeelding rechts zijn de verschillende microhabitats van anolissen aangegeven.
Alle anolissen zijn overdag actief maar alleen bij zonnig weer, ze nemen graag een zonnebad.
De meeste anolissen kennen caudale autotomie, wat wil zeggen dat ze hun staart kunnen afwerpen.
De belangrijkste vijanden zijn grotere hagedissen, waaronder andere anolissen, slangen en vogels.
Op Cuba leven 64 soorten anolissen zoals Anolis allisoni, de onechte kameleon en de ridderanolis.
De meeste anolissen blijven klein en bereiken een totale lichaamslengte tussen 10 en 25 centimeter.
Enkele bekendere families van hagedissen zijn leguanen, varanen, anolissen, hazelwormen en skinken.
Een kegelvormige oogomgeving komt ook bij andere groepen van hagedissen voor, zoals bij de anolissen.
Niet alle anolissen hebben hechtlamellen onder de tenen, bij enkele soorten zijn deze weer verdwenen.
De staart van anolissen is relatief lang en vervult een functie als balans tijdens het rennen en het springen.
Dit is een onderscheid met de leguaanachtigen waartoe de anolissen behoren, die een acrodont gebitstype hebben.
Net als kameleons, waaraan anolissen sterk verwant zijn, komen er een aantal soorten voor met unieke aanpassingen.
Van dezelfde soort is echter ook bekend dat andere anolissen worden verdrongen als deze soort wordt geïntroduceerd.
Het aandeel plantaardige kost is echter nooit groot, anolissen zijn in de regel meer insecteneters dan planteneters.
Ook veel gekko's en anolissen, en andere reptielen zoals sommige slangen en schildpadden kunnen hun kleur aanpassen.
Vrijwel alle anolissen zijn in het bezit van een uitklapbare keelwam, deze structuur wordt ook wel keelvlag genoemd.
Sommige anolissen produceren slechts een enkel ei per legsel, bij de gekko's zijn twee eieren per legsel gebruikelijk.
Deze soorten zijn in vergelijking met andere anolissen, die tussen de planten leven, veel meer blootgesteld aan de zon.
De anolissen worden vertegenwoordigd door ongeveer 435 verschillende soorten, het is de op twee na grootste hagedissenfamilie.
De meeste soorten zijn bewoners van bomen en struiken, maar er zijn ook anolissen die voornamelijk op de bodem te vinden zijn.
De soorten uit het geslacht Leiosaurus werden lange tijd als een aparte onderfamilie binnen de anolissen gezien (Leiosaurinae).
Gekko's en anolissen hebben lamellae, kleine gleufjes met een relatief groot aantal kleine haartjes die elk weer veel uitlopers hebben.
Een aantal soorten anolissen kan de bevruchting enige tijd uitstellen, zodat de jongen onder meer gunstige omstandigheden geboren worden.
Met name de soorten die een behoorlijke kleuromslag kunnen maken, zoals anolissen, veranderen voornamelijk van kleur om hun expressie te tonen.
De anolissen hebben deze eigenschappen allemaal; ze kunnen snel van kleur veranderen, hebben hechtkussentjes en kennen een vorm van communicatie.
De soort Anolis capito heeft in vergelijking met andere anolissen een zeer korte kop en doet denken aan een aardleguaan uit de onderfamilie Liolaeminae.
Niet alleen de positie van de anolissen binnen de hagedissen maar ook de indeling van de verschillende soorten is al lange tijd aan verandering onderhevig.
Dergelijke spinnen kunnen zelfs verticaal tegen glas lopen, dit mechanisme komt ook voor bij geheel andere dieren zoals hagedissen uit de familie anolissen.
De meeste anolissen hebben een groene tot bruine basiskleur en kunnen vrij sterk van kleur veranderen, net als hagedissen die behoren tot de familie kameleons.
Caribisch Nederland kent ook enkele soorten anolissen zoals de Anolis bimacutatus van Sint Eustatius, Anolis sabanus van Saba en Anolis bonairensis van Bonaire.
In tegenstelling tot kameleons kunnen anolissen nooit een stereoscopisch beeld vormen, omdat de ogen niet tegelijkertijd op hetzelfde object kunnen worden gericht.
Bij de meeste hagedissen is de staart ongeveer even lang als het lichaam maar anolissen hebben een relatief lange staart die vaak minstens zo lang is als het lichaam.
Ook met de anolissen delen kameleons veel kenmerken, maar anolissen zijn nauwer verwant aan de leguanen (en worden tegenwoordig wel als onderfamilie van die familie behandeld).
Als het stormt of regent -wat in het natuurlijke verspreidingsgebied geen zeldzaamheid is- verstoppen de dieren zich en ook 's nachts zijn anolissen te vinden in een schuilplaats.
Het vermogen tot caudale autotomie is ook bekend van andere hagedissen, zoals de echte hagedissen en de gekko's, maar deze groepen van hagedissen zijn niet verwant aan de anolissen.
De anolissen hebben zich vanuit Zuid-Amerika verspreid naar de vele eilanden van de Caraïben, zoals de gekko's vanaf Madagaskar zijn uitgewaaierd naar de vele eilanden in de Indische Oceaan.
De madagaskardaggekko's hebben een vergelijkbare ecologie en een overeenkomstig complex verspreidingsgebied als de anolissen (familie Polychrotidae), die in Zuid-Amerika en de Caraïben leven.
Alleen de 'echte' anolissen uit het geslacht Anolis worden tegenwoordig tot de Dactyloidae gerekend en de bonte leguanen uit het geslacht Polychrus worden aan de familie Polychrotidae toegekend.
Algemene informatie over "anolissen" voorbeeldzinnen
De voorbeeldzinnen voor het woord anolissen die we op deze website presenteren, komen uit verschillende officiële bronnen. Een van onze bronnen zijn bijvoorbeeld artikelen op Wikipedia die zijn geclassificeerd als ten minste goede artikelen. Maar we gebruiken ook nieuwsartikelen, boeken en andere algemene teksten om voorbeeldzinnen te verzamelen over hoe het woord "anolissen" in een zin kan worden gebruikt. Rechts van elke zin vindt u een link-uit-pijl die u naar de bron van de zin stuurt, waar u toegang hebt tot de volledige tekst en context voor de gepresenteerde voorbeeldzin. Dit kan handig zijn omdat sommige woorden soms moeilijk te begrijpen zijn met alleen een zin voor de context, terwijl het volledige artikel of de volledige tekst u kan helpen inzicht te krijgen in het gebruik van het woord "anolissen".