Celkern in een zin
Hieronder vind je verschillende zinnen die illustreren hoe je het woord celkern in een zin gebruikt.
De celkern bevat dan 92 chromatiden.
In de celkern vindt replicatie van DNA plaats.
Prokaryoten zoals bacteriën hebben geen celkern.
Deze moleculen verlaten de celkern via kernporiën.
De celkern van een monocyt is onregelmatig van vorm.
De functie van de celkern bleef lange tijd onduidelijk.
Transport in en uit de celkern vindt plaats via kernporiën.
De celkern was een van de eerste celbiologische ontdekkingen.
In de celkern is het meeste DNA van het organisme opgeslagen.
Prokaryoten zijn cellen zonder organellen zoals een celkern of interne membranen.
Prokaryoot: (pro = voor, voorafgaand aan; karyon = celkern, karyoot = met karyon).
Het cytoplasma is de volledige inhoud van een cel, met uitzondering van de celkern.
Wanneer een onverwerkt RNA-molecuul de celkern verlaat, is deze zelden functioneel.
Witte bloedcellen zijn, mede door hun celkern, een stuk groter dan rode bloedcellen.
Deze moleculen worden actief dat wil zeggen onder verbruik van energie in en uit de celkern vervoerd.
Een andere maat is de C-value, de hoeveelheid DNA in een ongerepliceerde haploïde (gametische) celkern.
Tijdens dit celdelingsproces gaan de chromosomenparen in de celkern paarsgewijs uit elkaar: de kerndeling.
Ze kunnen ook door onderzoekers van buiten in de celkern gebracht worden voor het uitschakelen van een gen.
Introns komen hoofdzakelijk voor in eukaryote organismen (organismen waarvan de cellen een celkern hebben).
Het kernlamina staat in verbinding met het cytoskelet via membraaneiwitten aan de buitenkant van de celkern.
Een bacterie heeft geen celkern en is dus een prokaryoot: het erfelijk materiaal ligt los in het cytoplasma.
In dierlijke cellen is de celkern verstevigd door het zogenaamde nucleair lamina, ook wel kernlamina genoemd.
DNA en RNA zijn te vinden in de celkern, in mitochondriën, in plastiden en in de ribosomen in het cytoplasma.
De celkern is omgeven door een dubbel membraan met kernporiën waardoor materiaal aan- en afgevoerd kan worden.
Het inactieve X-chromosoom is daarna microscopisch zichtbaar als een barrlichaampje aan de rand van de celkern.
De inhoud van de celkern wordt het kernplasma genoemd en is te vergelijken met het cytoplasma van de gehele cel.
De exons worden aan elkaar gekoppeld en het resulterende mRNA kan de celkern verlaten om getransleerd te worden.
De cisternen zijn met hun cis-zijde naar de celkern gekeerd en met hun trans-zijde naar de buitenste celmembraan.
De naam hnRNA wordt ook wel gebruikt als verzamelnaam voor diverse RNA-moleculen die zich in de celkern bevinden.
Eukaryoten hebben een celkern, waardoor langere DNA-ketens mogelijk zijn, die ingewikkeldere levensvormen mogelijk maken.
Bij de aanmaak van een eiwit wordt de sequentiecode vanuit het DNA (het gen), in de celkern eerst overgeschreven naar RNA.
Na de ontwikkeling van de elektronenmicroscoop werd de architectuur van de celkern tot op de moleculaire schaal ontrafeld.
Door endosymbiotische genoverdracht is een gedeelte van de oorspronkelijke chloroplast-genen overgedragen naar de celkern.
Van DNA naar eiwit kan niet in een stap: DNA zit verpakt in de celkern, terwijl ribosomen zich in het cytoplasma bevinden.
Een mitochondrium kan niet zelfstandig overleven want het is afhankelijk van eiwitten die worden geproduceerd in de celkern.
Het gevormde mRNA verlaat vervolgens de celkern, via actief transport, door de kernporiën en komt terecht in het cytoplasma.
In de periode tussen twee celdelingen is chromatine een lange streng en als een korrelige structuur zichtbaar in de celkern.
De dochterchromosomen bewegen dan naar de tegenovergelegen uiteinden van de celkern, en uiteindelijk splitst deze in tweeën.
De celkern of nucleus is het door een membraan omsloten deel van een cel waarin het genetisch materiaal (DNA) is opgeslagen.
Een prokaryoot organisme is een eencellig organisme zonder de compartimentering van de cel, zoals deze voorkomt bij eukaryoten - de celkern en andere organellen ontbreken.
Het cytochroom-c-oxidase bij zoogdieren bestaat uit 14 onderdelen, de onderdelen I, II en III zijn mitochondriaal en de onderdelen IV–XIII worden door de celkern gecodeerd.
Een energide (oudgrieks ἐενεργός, 'actief') is bij eukaryotische organismen de fysiologische eenheid die gevormd wordt door de celkern met het eromheen liggende cytoplasma.
Het DNA regelt de productie van eiwitten, die maken dat het hele organisme kan functioneren: alle erfelijke eigenschappen worden aangestuurd door informatie uit de celkern.
Bacteria en Archaea hebben, naast hun eencelligheid, gemeen dat hun cellen een celkern missen; ze vormen samen de parafyletische groep die samen prokaryoten worden genoemd.
Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Chromosoom, https://nl.wikipedia.org/wiki/Celkern, https://nl.wikipedia.org/wiki/Translatie_(biologie), https://nl.wikipedia.org/wiki/Exportine, https://nl.wikipedia.org/wiki/Monocyt, https://nl.wikipedia.org/wiki/Cytosol, https://nl.wikipedia.org/wiki/Geschiedenis_van_de_Aarde, https://nl.wikipedia.org/wiki/Cel_(biologie), https://nl.wikipedia.org/wiki/Cytoplasma, https://nl.wikipedia.org/wiki/Witte_bloedcel, https://nl.wikipedia.org/wiki/Genoom, https://nl.wikipedia.org/wiki/Mitose, https://nl.wikipedia.org/wiki/SiRNA, https://nl.wikipedia.org/wiki/Exon, https://nl.wikipedia.org/wiki/Bacteriën, https://nl.wikipedia.org/wiki/Soort, https://nl.wikipedia.org/wiki/Eukaryoot, https://nl.wikipedia.org/wiki/X-chromosoom, https://nl.wikipedia.org/wiki/Genetica, https://nl.wikipedia.org/wiki/Golgi-apparaat, https://nl.wikipedia.org/wiki/Pre-mRNA, https://nl.wikipedia.org/wiki/Evolutie_(biologie), https://nl.wikipedia.org/wiki/Proteïne, https://nl.wikipedia.org/wiki/Chloroplast, https://nl.wikipedia.org/wiki/Proteïne_biosynthese, https://nl.wikipedia.org/wiki/Mitochondrium, https://nl.wikipedia.org/wiki/Prokaryoot, https://nl.wikipedia.org/wiki/Cytochroom_A3, https://nl.wikipedia.org/wiki/Energide