Voorbeeldzinnen voor extinctie
Hier vind je een groot assortiment aan voorbeeldzinnen voor het woord extinctie, oftewel zinnen die je kunnen helpen om extinctie in een zin te gebruiken. Leren hoe je een woord in een zin moet gebruiken, kan erg nuttig zijn, bijvoorbeeld als het gaat om het leren gebruiken van het woord in een zin, in welke context het woord kan worden gebruikt en om de ware betekenis van het woord te leren "extinctie". Daarnaast laten we ook zien hoe verschillende verbuigingen van extinctie kunnen worden gebruikt, de verbuigingen waar we ook voorbeeldzinnen voor hebben zijn: extinctiecoëfficiënt, extinctiekromme, extinctiekrommen en extincties. Als u op de verbuiging van extinctie klikt waarin u geïnteresseerd bent, komt u bij de lijst met voorbeeldzinnen voor die specifieke vorm.
Extinctie in een zin
Hieronder vind je verschillende zinnen die illustreren hoe je het woord extinctie in een zin gebruikt.
De reden van deze extinctie is nog niet bekend .
Deze extinctie varieert met plaats en hoogte boven zeeniveau.
Interstellaire extinctie is het sterkst bij korte golflengte.
Ook onder sommige groepen micro-organismen vond extinctie plaats.
Hierbij moet onder andere rekening gehouden worden met extinctie en sterpopulatie.
Tyrosine heeft zijn hoogste extinctie bij een golflengte van tussen de 260 en 300 nm.
Onder de amfibieën vond geen of nauwelijks extinctie plaats op de Krijt-Paleogeengrens.
In de oceanen was de extinctie ernstiger onder dieren die in de pelagische zone leefden.
De intrinsieke kleurindex is de theoretische waarde zonder de aanwezigheid van extinctie.
A(B) en A(V) zijn de totale extinctie in de B en V filters (Blauw; 442 nm en Visueel; 540 nm).
Echter de eigenlijke ontdekking van interstellaire extinctie wordt toegekend aan Robert Julius Trumpler.
De verdeling van de absolute extinctie over golflengte wordt extinctiekromme genoemd (zie afbeelding rechts).
Het is bekend dat R(V) gecorreleerd is met de gemiddelde grootte van de stofkorrels die de extinctie veroorzaken.
Dit geldt als een oorzaak waardoor krokodillen in tegenstelling tot andere grote reptielen de extinctie overleefden.
Alleen de moderne vogels (Neornithes) overleefden de extinctie, groepen als Enantiornithes en Hesperornithes stierven uit.
De extinctie wordt berekend door de atmosferische extinctiekromme te vermenigvuldigen met de gemiddelde airmass tijdens de meting.
De belangrijkste bronnen van atmosferische extinctie zijn zuurstof moleculen en ozon, die sterk absorberen in het nabij-ultraviolet.
Astronomische observatoria kunnen de lokale extinctie meestal zeer nauwkeurig bepalen om de waarnemingen te corrigeren voor dit effect.
Een verhouding die afwijkt van deze waarde moet daarom veroorzaakt worden door extinctie, en de hoeveelheid extinctie kan worden berekend.
De hoeveelheid atmosferische extinctie hangt af van de elevatie van een object, en is het laagst in het zenit en het grootst bij de horizon.
Er zijn bovendien weinig doorlopende gesteentelagen bekend die een ouderdom hebben van een paar miljoen jaar voor tot een paar miljoen jaar na de extinctie.
Bij een hoge pH (pKa = 10) staat de hydroxylgroep zijn proton af, waardoor de extinctie van tyrosine naar hogere golflengtes (richting het rood) verschuift.
Uit zichtbare en nabij-infrarode metingen en een model van de sterverdeling heeft men de driedimensionale verdeling van de extinctie in de zonsomgeving afgeleid.
R(V) is gedefinieerd als A(V)/E(B-V), en meet de verhouding van totale extinctie, A(V), tot de selectieve extinctie, E(B-V) = A(B)-A(V), in twee golflengtebanden.
Er zijn echter ook theorieën dat de extinctie een geleidelijker proces was, dat plaatsvond als gevolg van een klimaatverandering of verandering van het zeeniveau.
In de SMC zijn grotere verschillen te zien: geen 2175Å-piek en zeer sterke ver-uv-extinctie in de stervormende Balk, en vrij normale extinctie in de rustigere Wing.
Echter de sterke atmosferische extinctie in sommige golflengtegebieden (zoals röntgenstraling, ultraviolet, en infrarood) vereist het gebruikt van ruimtetelescopen.
In de zonsomgeving wordt voor de hoeveelheid extinctie in de V band van het UBV fotometrisch systeem gewoonlijk een gemiddelde waarde van 0.7-1.0 mag/kpc aangenomen.
De atmosferische extinctie heeft drie hoofdcomponenten: Rayleighverstrooiing door moleculen in de atmosfeer, verstrooiing door fijnstof (aerosols), en moleculaire absorptie.
De zoogdieren en vogels die de extinctie overleefden voedden zich met insecten, larven, wormen en slakken, die zich op hun beurt konden voeden met resten van dode planten en dieren.
Bijvoorbeeld sommige gebieden in het Galactisch centrum hebben meer dan 30 magnituden extinctie in het optische gebied, wat betekent dat minder dan 1 optisch foton uit 10 doorgelaten wordt.
Waarnemers op Aarde hebben te maken met extinctie in het interstellair medium (ISM) en in de aardatmosfeer; extinctie wordt ook veroorzaakt door circumstellair stof rond een waargenomen object.
Ook voor amfibieën geldt dat ze relatief klein zijn en gemakkelijk in het water of door zich in te graven kunnen schuilen voor de gebeurtenissen die de extinctie van grotere soorten veroorzaakten.
Een andere maat die gebruikt wordt in de literatuur is de absolute extinctie A(λ)/A(V) bij golflengte λ, de verhouding van de totale extinctie bij golflengte λ en de totale extinctie in de V band.
De eerste beschrijving van het effect van extinctie was van Friedrich Georg Wilhelm Struve, die in 1847 vond dat de sterdichtheid (het aantal sterren per volume-eenheid) in alle richtingen afneemt.
Waarschijnlijk is de extinctie van zoveel grote dieren van vroegere tijden, waaronder Turfanosuchus, dus te wijten aan te grote concurrentie met nieuwe groepen die uit de oude groepen geëvolueerd zijn.
De extinctie van een ster kan bepaald worden met behulp van een kleur-kleurdiagram waarin de waargenomen kleuren vergeleken worden met de kleuren die verwacht worden uit de spectraalklasse van de ster.
Deze vrij recente uitstervingsgolf waarbij allerlei dieren verdwijnen door toedoen van de mens wordt wel de holocene extinctie genoemd, ook de naam antropogene extinctie wordt wel gebruikt wat de lading beter dekt.
Interstellaire verroding kan beschreven worden door het kleurexcess (ook selectieve extinctie genoemd), gedefinieerd als het verschil tussen de waargenomen kleurindex van het object en de intrinsieke kleurindex ervan.
Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Komodovaraan, https://nl.wikipedia.org/wiki/Extinctie_(astronomie), https://nl.wikipedia.org/wiki/Krijt-Paleogeengrens, https://nl.wikipedia.org/wiki/Sterrenhoop, https://nl.wikipedia.org/wiki/Tyrosine, https://nl.wikipedia.org/wiki/Turfanosuchus, https://nl.wikipedia.org/wiki/Dodo
Extinctiecoëfficiënt in een zin
Extinctiecoëfficiënt is een verbuigingsvorm van extinctie, hieronder vind je voorbeeldzinnen voor extinctiecoëfficiënt.
De extinctiecoëfficiënt van NADH bedraagt 6.220.
De absorptie van licht (extinctie) hangt onder andere af van de molaire extinctiecoëfficiënt.
De piekabsorptie van NAD ligt bij een golflengte van 259 nanometer, met een bijbehorende extinctiecoëfficiënt van 16.900 M cm.
Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Nicotinamide-adenine-dinucleotide, https://nl.wikipedia.org/wiki/Tyrosine
Extinctiekromme in een zin
Extinctiekromme is een verbuigingsvorm van extinctie, hieronder vind je voorbeeldzinnen voor extinctiekromme.
De verdeling van de absolute extinctie over golflengte wordt extinctiekromme genoemd (zie afbeelding rechts).
De vorm van de extinctiekromme hangt af van de samenstelling van het ISM, die varieert van per sterrenstelsel.
De extinctie wordt berekend door de atmosferische extinctiekromme te vermenigvuldigen met de gemiddelde airmass tijdens de meting.
Uitbreiding van de extinctiekromme naar het middel-infrarood is moeilijk omdat er weinig geschikte bronnen zijn en door bijdragen van verschillende absorptielijnen.
De variaties in extinctiekromme in de Magelhaanse Wolken en in de Melkweg kan veroorzaakt worden door verandering van het interstellaire stof door nabije stervormingsgebieden.
Deze interpretatie wordt gesteund door werk aan starburststelsels (waarin perioden van extreem veel stervorming plaatsvindt) waarin gevonden is dat in hun extinctiekromme de 2175 Å ontbreekt.
Een prominent kenmerk in de gemeten extinctiekromme van veel objecten in het Melkwegstelsel is een brede piek (bump) bij ongeveer 2175 Å, in het ultraviolette gebied van het elektromagnetisch spectrum.
Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Extinctie_(astronomie)
Extinctiekrommen in een zin
Extinctiekrommen is een verbuigingsvorm van extinctie, hieronder vind je voorbeeldzinnen voor extinctiekrommen.
In de Lokale Groep zijn de best bepaalde extinctiekrommen die van de Melkweg, de Kleine Magelhaanse Wolk (LMC in de afbeelding rechts), en de Grote Magelhaanse Wolk (GMC).
Eerder werd gedacht dat de verschillende gemiddelde extinctiekrommen in de Melkweg, LMC, en SMC het resultaat waren van het verschillende metaalgehalte in de drie stelsels.
Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Extinctie_(astronomie)
Extincties in een zin
Extincties is een verbuigingsvorm van extinctie, hieronder vind je voorbeeldzinnen voor extincties.
Sommige geleerden denken dat er een grote massa-extinctie plaatsvond, andere dat het meerdere kleinere extincties betreft met daartussen perioden waarin de populaties zich herstelden.
Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Krijt-Paleogeengrens
Algemene informatie over "extinctie" voorbeeldzinnen
De voorbeeldzinnen voor het woord extinctie die we op deze website presenteren, komen uit verschillende officiële bronnen. Een van onze bronnen zijn bijvoorbeeld artikelen op Wikipedia die zijn geclassificeerd als ten minste goede artikelen. Maar we gebruiken ook nieuwsartikelen, boeken en andere algemene teksten om voorbeeldzinnen te verzamelen over hoe het woord "extinctie" in een zin kan worden gebruikt. Rechts van elke zin vindt u een link-uit-pijl die u naar de bron van de zin stuurt, waar u toegang hebt tot de volledige tekst en context voor de gepresenteerde voorbeeldzin. Dit kan handig zijn omdat sommige woorden soms moeilijk te begrijpen zijn met alleen een zin voor de context, terwijl het volledige artikel of de volledige tekst u kan helpen inzicht te krijgen in het gebruik van het woord "extinctie".