Halswervels in een zin
Hieronder vind je verschillende zinnen die illustreren hoe je het woord halswervels in een zin gebruikt.
De halswervels lijken min of meer massief.
De onderkanten van de halswervels zijn hol.
De nek is relatief kort met korte halswervels.
Sommige halswervels hebben gepaarde pleurocoelen.
De halswervels zijn forsgebouwd met stevige nekribben.
De middelste halswervels hebben ook een achterste pleurocoel.
De nek is bij oviraptoriden lang door een groot aantal halswervels.
Van de negen bewaarde halswervels is vooral de zesde goed zichtbaar.
De verdere halswervels, vrij langwerpig en breed, zijn niet gekield.
Volgens Bennett hebben alle pterosauriërs in wezen negen halswervels.
Bij Citipati zijn de halswervels langwerpig doordat ze vrij dun zijn.
Een schildpad heeft altijd acht halswervels, die zeer beweeglijk zijn.
Von Meyer dacht overigens dat de lange halswervels staartwervels waren.
Daarnaast werden drie fragmentarische halswervels en ribben toegewezen.
Zo wijst een doornuitsteeksel in de halswervels (C3-C6) naar de rugzijde.
De halswervels zijn sterk opisthocoel, bol van voren en hol van achteren.
De halswervels zijn lang en stevig en dragen bij de basale vormen ribben.
Bij de middelste halswervels is de achterrand van het doornuitsteeksel hol.
De wervelbogen van de halswervels hebben in de voorkant diepe uithollingen.
De twee bewaarde halswervels zijn de derde of vierde en de zesde of zevende.
Alle halswervels hebben een driehoekig, afgeplat en langwerpig doornuitsteeksel.
De halswervels zijn amficoel: de voor- en achterkant van de wervelcentra is hol.
De nek is kort, mede doordat het aantal halswervels bij latere soorten gering is.
De doornuitsteeksels van de halswervels zijn van voor naar achter lang maar laag.
Er zijn tien halswervels, dertien ruggenwervels en vijf sacrale wervels bij het bekken.
De halswervels zijn amficoel: met holle facetten aan beide uiteinden van de wervellichamen.
De cervicale wervelkolom bestaat uit zeven halswervels, nekwervels of vertebrae cervicales.
Bij meer achterste halswervels draaien de facetten meer naar achteren, anders dan bij Shri.
Daarbij lukte het in 2003 uiteindelijk ook de schedel te bergen alsmede enkele halswervels.
De zijuitsteeksels van de halswervels zijn driehoekig en buigen scherp schuin naar beneden.
De halswervels, met een zandloperprofiel overdwars, hebben sterk gereduceerde uitsteeksels.
Het omvat zeven halswervels, ruggenwervels, een heiligbeen, staartwervels en de achterpoten.
Bij de onderste halswervels zijn de doornuitsteeksels ook erg dik, een mogelijke autapomorfie.
De middelste halswervels hebben een hoogte tot 113 centimeter bij een lengte van 102 centimeter.
Hierbij worden de halswervels in een S- vorm gebogen en kunnen zowel links- als rechtsom buigen.
De vermoedelijk negen halswervels zijn verlengd maar niet heel sterk en de nek was relatief kort.
De halswervels zijn matig lang met lage doornuitsteeksels en grote voorste gewrichtsuitsteeksels.
Bij de middelste halswervels bevindt zich een opvallende put aan de basis van het doornuitsteeksel.
De doornuitsteeksels boven op de halswervels zijn hoog en vormen een bevestiging voor sterke pezen.
Het doornuitsteeksel van de draaier is gevorkt maar die van de volgende halswervels is enkelvoudig.
Bij de halswervels zijn de voorste gewrichtsuitsteeksels langer dan de achterste in plaats van andersom.
De halswervels hebben voor op de zijkant van het wervellichaam een pneumatische uitholling, een pleurocoel.
Van het tongbeen noch van de twee halswervels, de atlas en de draaier, zijn onderscheidende details ontdekt.
Het borstbeen is onbekend; illustraties ervan berusten op een foute identificatie van halswervels door Buckland.
Bij de voorste halswervels hebben de voorkant noch de achterkant van het voetstuk van de wervelboog uithollingen.
De halswervels en lendenwervels krommen naar de ventrale zijde, de voorzijde, dat heet cervicale en lumbale lordose.
Het omvat een complete gave schedel met de derde tot en met negende halswervels en de eerste en tweede ruggenwervel.
De halswervels zijn sterk verlengd en hebben in de lengterichting diepe uithollingen aan de zijkanten, pleurocoelen.
De wervelkolom telt negentien halswervels, negentien ruggenwervels, drie sacrale wervels en zo'n veertig staartwervels.
De halswervels zijn licht verlengd; de vier die bewaard zijn gebleven hebben een gezamenlijke lengte van 103 millimeter.
Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Yuanmousaurus, https://nl.wikipedia.org/wiki/Daliansaurus, https://nl.wikipedia.org/wiki/Lavocatisaurus, https://nl.wikipedia.org/wiki/Coelurus, https://nl.wikipedia.org/wiki/Muttaburrasaurus, https://nl.wikipedia.org/wiki/Sciurumimus, https://nl.wikipedia.org/wiki/Citipati, https://nl.wikipedia.org/wiki/Vespersaurus, https://nl.wikipedia.org/wiki/Pterosauriërs, https://nl.wikipedia.org/wiki/Schildpadden, https://nl.wikipedia.org/wiki/Tanystropheus, https://nl.wikipedia.org/wiki/Asiatosaurus, https://nl.wikipedia.org/wiki/Wervel_(anatomie), https://nl.wikipedia.org/wiki/Bayannurosaurus, https://nl.wikipedia.org/wiki/Futalognkosaurus, https://nl.wikipedia.org/wiki/Shri_(dinosauriër), https://nl.wikipedia.org/wiki/Dsungaripterus, https://nl.wikipedia.org/wiki/Ichthyosauria, https://nl.wikipedia.org/wiki/Tyrannosaurus, https://nl.wikipedia.org/wiki/Camarillasaurus, https://nl.wikipedia.org/wiki/Wervelkolom, https://nl.wikipedia.org/wiki/Kuru_(dinosauriër), https://nl.wikipedia.org/wiki/Velafrons, https://nl.wikipedia.org/wiki/Jeholosaurus, https://nl.wikipedia.org/wiki/Anatomie_van_de_neanderthaler, https://nl.wikipedia.org/wiki/Kileskus, https://nl.wikipedia.org/wiki/Similiyanornis, https://nl.wikipedia.org/wiki/Pterofiltrus, https://nl.wikipedia.org/wiki/Dimorphodon, https://nl.wikipedia.org/wiki/Diandongosaurus, https://nl.wikipedia.org/wiki/Beipiaopterus