Voorbeeldzinnen voor lithosfeer
Hier vind je een groot assortiment aan voorbeeldzinnen voor het woord lithosfeer, oftewel zinnen die je kunnen helpen om lithosfeer in een zin te gebruiken. Leren hoe je een woord in een zin moet gebruiken, kan erg nuttig zijn, bijvoorbeeld als het gaat om het leren gebruiken van het woord in een zin, in welke context het woord kan worden gebruikt en om de ware betekenis van het woord te leren "lithosfeer".
Lithosfeer in een zin
Hieronder vind je verschillende zinnen die illustreren hoe je het woord lithosfeer in een zin gebruikt.
Onder de lithosfeer bevindt zich de langzaam convecterende aardmantel.
Door het stollen van het magma wordt nieuwe oceanische lithosfeer gevormd.
De lithosfeer is hier extra dun door het omhoogbewegen van de asthenosfeer.
Waar oceanische lithosfeer uit elkaar beweegt, komt de asthenosfeer omhoog.
De buitenste laag van de vaste Aarde is rigide en wordt de lithosfeer genoemd.
Een tektonische plaat kan zowel continentale als oceanische lithosfeer bevatten.
Daardoor hebben ze een dikke lithosfeer, die onbeweeglijk om het binnenste ligt.
Biogeologie is de studie van de wederzijdse beïnvloeding van de biosfeer en de lithosfeer.
Als twee stukken oceanische lithosfeer naar elkaar bewegen, zal één onder de ander subduceren.
Dit in tegenstelling tot de lithosfeer, waar ook brosse en elastische deformatie plaats kunnen vinden.
Op bepaalde plaatsen in de aardmantel stijgt heet materiaal op dat dwars door de lithosfeer naar boven komt.
Dit is de plek waar de lithosfeer, hydrosfeer, biosfeer en atmosfeer samenkomen en elkaar onderling beïnvloeden.
Al naargelang er van continentale dan wel oceanische lithosfeer sprake is zal de geologische situatie verschillen.
Er is geen oudere oceanische lithosfeer dan 180 miljoen jaar, wat reconstructies van verder terug moeilijker maakt.
Tegelijkertijd groeit de lithosfeer aan de onderkant aan, omdat ook de onderliggende asthenosfeer langzaam afkoelt.
Onder een riftbekken komt in het binnenste van de aarde heet materiaal omhoog, waardoor de lithosfeer verwarmd wordt.
Alleen oceanische lithosfeer subduceert in grote hoeveelheden, continentale lithosfeer is daarvoor te dik en te licht.
In gebieden waar de lithosfeer daalt (tektonische daling) zal een bekken ontstaan, waar sedimentatie plaats kan vinden.
De diepte, vorm en grootte van een bekken worden bepaald door de tektoniek, de grootschalige beweging van de lithosfeer.
Nadat oceanische lithosfeer gevormd is op een spreidingsrug, zal deze langzaam afkoelen en daardoor dichter en zwaarder worden.
Bij divergente plaatgrenzen wordt door opwaartse stroming van heet materiaal in de mantel nieuwe oceanische lithosfeer gevormd.
De biosfeer is het gedeelte van de Aarde waar leven mogelijk is en bevindt zich in de hydrosfeer, de atmosfeer en de lithosfeer.
Bij een divergente plaatgrens wordt door stolling van magma nieuwe lithosfeer gevormd, dit proces wordt oceanische spreiding genoemd.
Het effect neemt verder toe, als de lithosfeer dieper in de mantel een aantal faseovergangen doorloopt waardoor ze nog dichter wordt.
Dit zorgt ervoor dat lithosfeer gemiddeld van zuid naar noord beweegt, en de continenten geconcentreerd raken op het noordelijk halfrond.
Onder de lithosfeer ligt de asthenosfeer; vanwege de hoge temperatuur en relatief lage druk is dit het meest viskeuze deel van de mantel.
Het gevolg is dat oudere oceanische lithosfeer veel zwaarder is dan jonge, na gemiddeld 100 miljoen jaar zelfs dichter dan de asthenosfeer.
Ze zijn te vinden in elk deel van de lithosfeer, zelfs op grote diepte, van 0,9–3,6 km onder het aardoppervlak in goudmijnen in Zuid-Afrika.
De Gordaplaat (Engels: Gorda Plate) is een kleine tektonische plaat bestaande uit oceanische lithosfeer voor de kust van noordelijk Californië.
Cordillera's ontstaan aan plaattektonisch actieve randen van continenten, waar oceanische lithosfeer onder de rand van het continent subduceert.
Door het ontbreken van water tijdens de vorming van nieuwe lithosfeer had de oceaankorst een andere samenstelling, die subductie moeilijk maakte.
Waar twee platen uit elkaar bewegen, beweegt de asthenosfeer omhoog en wordt door plutonisme en vulkanisme nieuwe (oceanische) lithosfeer aangemaakt.
Een ofioliet is in de geologie een karakteristieke opeenvolging van gesteenten, die verondersteld wordt een dwarsdoorsnede door oceanische lithosfeer te zijn.
Uit de opdeling van de lithosfeer in tektonische platen volgt dat bewegingen in de aardkorst geconcentreerd zijn in de zones waar de platen aan elkaar grenzen.
Bij subductie van oceanische onder continentale lithosfeer worden gesteenten die verzadigd zijn met vluchtige stoffen (vooral water), naar grote diepte gebracht.
Op plekken waar de lithosfeer omhoog beweegt (tektonische opheffing) kan op den duur erosie plaatsvinden, zodat deze gebieden een achterland voor sediment worden.
Hess en Dietz pikten dit idee op en stelden dat de Aarde gelijk van volume blijft door de vernietiging van lithosfeer bij subductiezones onder de oceanische troggen.
Omdat de beweging in de lithosfeer geconcentreerd is langs deze grenzen vinden hier aardbevingen, vulkanisme en de vorming van gebergten en oceanische troggen plaats.
Wanneer een stuk van de lithosfeer dat door riften of op andere manier verwarmd werd weer afkoelt, zal de dichtheid toenemen waardoor isostatische daling plaatsvindt.
Het gewicht van de gevormde sedimentaire gesteenten kan voldoende zijn om de hele lithosfeer weer verder te laten dalen, zodat de bekkenvorming zichzelf in stand houdt.
Tegelijkertijd werkt op de oceanische lithosfeer aan de kant van de oceanische ruggen een hellingkracht, omdat de lithosfeer hier hoger ligt dan verder van de ruggen af.
De lithosfeer, de buitenste laag van de vaste Aarde, is verdeeld in een aantal rigide platen, die op een geologische tijdschaal (over miljoenen jaren) langzaam over het aardoppervlak bewegen.
Dit zorgt ervoor dat de oceanische lithosfeer voortdurend gerecycled wordt, zodat de meeste oceanische lithosfeer niet ouder is dan 100 miljoen jaar (op geologische tijdschaal gezien relatief jong).
De lithosfeer is volgens de theorie van de platentektoniek verdeeld in onafhankelijk van elkaar bewegende tektonische platen, die over de "zachte" asthenosfeer kunnen bewegen en er in feite op "drijven".
Wanneer de lithosfeer onder de riftzone uit elkaar blijft bewegen, zal uiteindelijk nieuwe oceanische lithosfeer aangemaakt worden en geleidelijk een smal oceanisch bekken ontstaan, dat steeds breder groeit.
Continentale lithosfeer is echter te dik en licht om gemakkelijk te kunnen subduceren, zodat er korstverdikking door gebergtevorming optreedt, waarna de convergente beweging van de twee platen uiteindelijk zal stoppen.
Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Aarde_(planeet), https://nl.wikipedia.org/wiki/Platentektoniek, https://nl.wikipedia.org/wiki/Asthenosfeer, https://nl.wikipedia.org/wiki/Paleontologie, https://nl.wikipedia.org/wiki/Sedimentair_gesteente, https://nl.wikipedia.org/wiki/Biosfeer, https://nl.wikipedia.org/wiki/Rondwormen, https://nl.wikipedia.org/wiki/Gordaplaat, https://nl.wikipedia.org/wiki/Cordillera_(geografie), https://nl.wikipedia.org/wiki/Ofioliet
Algemene informatie over "lithosfeer" voorbeeldzinnen
De voorbeeldzinnen voor het woord lithosfeer die we op deze website presenteren, komen uit verschillende officiële bronnen. Een van onze bronnen zijn bijvoorbeeld artikelen op Wikipedia die zijn geclassificeerd als ten minste goede artikelen. Maar we gebruiken ook nieuwsartikelen, boeken en andere algemene teksten om voorbeeldzinnen te verzamelen over hoe het woord "lithosfeer" in een zin kan worden gebruikt. Rechts van elke zin vindt u een link-uit-pijl die u naar de bron van de zin stuurt, waar u toegang hebt tot de volledige tekst en context voor de gepresenteerde voorbeeldzin. Dit kan handig zijn omdat sommige woorden soms moeilijk te begrijpen zijn met alleen een zin voor de context, terwijl het volledige artikel of de volledige tekst u kan helpen inzicht te krijgen in het gebruik van het woord "lithosfeer".