Hier vind je een groot assortiment aan voorbeeldzinnen voor het woord naamwoord, oftewel zinnen die je kunnen helpen om naamwoord in een zin te gebruiken. Leren hoe je een woord in een zin moet gebruiken, kan erg nuttig zijn, bijvoorbeeld als het gaat om het leren gebruiken van het woord in een zin, in welke context het woord kan worden gebruikt en om de ware betekenis van het woord te leren "naamwoord". Daarnaast laten we ook zien hoe verschillende verbuigingen van naamwoord kunnen worden gebruikt, de verbuigingen waar we ook voorbeeldzinnen voor hebben zijn: naamwoordelijk, naamwoordgroep en naamwoordgroepen. Als u op de verbuiging van naamwoord klikt waarin u geïnteresseerd bent, komt u bij de lijst met voorbeeldzinnen voor die specifieke vorm.
Naamwoord in een zin
Hieronder vind je verschillende zinnen die illustreren hoe je het woord naamwoord in een zin gebruikt.
Het bijvoeglijk naamwoord is Zeewolder.
Het bijbehorende bijvoeglijk naamwoord is natuurhistorisch.
Zij worden meestal vóór het zelfstandig naamwoord geplaatst.
Het betreft dus een zelfstandig naamwoord, geen bijvoeglijk naamwoord.
Bij gebruik als zelfstandig naamwoord volgt er altijd een buigings-e:.
Het bijvoeglijk naamwoord wordt door de verkleining echter zelfstandig.
Dat geldt ook als het bijvoeglijk naamwoord als bijwoord gebruikt wordt:.
Benthos (bijvoeglijk naamwoord: benthisch) is een begrip uit de biologie.
In naamwoordgroepen is het zelfstandig naamwoord het hoofd en kunnen bijv.
Het Franse zelfstandig naamwoord lavage betekent wassen, de was, het spoelen.
Inwoners van Anhalt worden Anhalters genoemd, het bijvoeglijk naamwoord is Anhalts.
Dit werkwoord is afgeleid van het bijvoeglijke naamwoord εὐθύς, recht of rechtvaardig.
Dit resulteert in een verkleinwoord dat uiteraard weer wél een zelfstandig naamwoord is.
De uitgang -e wordt in bepaalde andere gevallen aan het bijvoeglijk naamwoord toegevoegd.
Pienc is een bijvoeglijk naamwoord in het Catalaans wat weer verwant is aan de naam Pius.
Het woord ritto is overigens wel afgeleid van het Latijnse bijvoeglijke naamwoord rectus.
In het Spaans wordt voor het bijvoeglijk naamwoord recht zowel derecho als recto gebruikt.
In het Zuid-Nederlands zijn dit -kje, -ke, eke, -ske of -ie, afhankelijk van het naamwoord.
In dat opzicht is er een betekenisovereenkomst met het Latijnse bijvoeglijk naamwoord rectum.
Zij corresponderen met het zelfstandig naamwoord voor wat betreft geslacht, naamval en getal.
In de naam intestinum rectum is rectum gewoon het onzijdige bijvoeglijk naamwoord voor recht.
Vaak heeft ieder zelfstandig naamwoord tevens een bijbehorende uitdrukking voor het ontlasten.
Het zegt iets over een willekeurig ander element van de zin dat geen zelfstandig naamwoord is.
Maar het-woorden krijgen géén verbogen bijvoeglijk naamwoord als ze worden voorafgegaan door een:.
Het bijvoeglijk naamwoord rectum is dan ook te lezen als rechtuit leiden of in een rechte lijn bekeken.
Vishal wordt tevens gebruikt als bijvoeglijk naamwoord in Indo-Arische talen zoals Hindi, Marathi en Gujarati.
Het verbogen bijvoeglijk naamwoord is in het Nederlands een bijvoeglijk naamwoord met de uitgang -e, -er of -st.
Er zijn meer woorden in het klassieke Latijn die een substantivering waren van het bijvoeglijke naamwoord rectum.
Het eerste bijvoeglijk naamwoord liet ruimte voor speculaties over de verhouding tussen de Vader en de Zoon, het tweede niet.
Dit gebruikte de informele naam "angiosperms", een gangbaar Engels woord voor deze groep (bijvoeglijk naamwoord "angiosperm").
Daarnaast kan salve ook worden gebruikt als zelfstandig naamwoord om te verwijzen naar een ceremoniële groet of een kanonschot.
In het Nederlands is de vorm van het bijwoord van hoedanigheid meestal gelijk aan die van het onverbogen bijvoeglijke naamwoord.
Bovendien kunnen vele bijvoeglijke naamwoorden een bijwoord worden in relatie met een werkwoord of met een bijvoeglijk naamwoord.
De soortaanduiding anthracinus is afgeleid van het Oudgriekse bijvoeglijk naamwoord ἀνθράκινος, anthrákinos, dat 'steenkolen' betekent.
Het bijvoeglijk naamwoord 'hoog' heeft hier betrekking op de loop van de rivier de Maas, die vanuit het zuiden naar het noorden stroomt.
In veel talen hebben bijwoorden specifieke uitgangen die hun functie als bijwoord markeren en zijn afgeleid van een bijvoeglijk naamwoord.
Een bijvoeglijk naamwoord kan worden omgezet in een bijwoord middels de uitgang -o (hard) of -e (zacht): dobro "goed, wel", svěže "vers, fris".
Men spreekt nu van 'het Koninklijk LGOG', waarbij 'Limburgs' zowel als zelfstandig naamwoord, als als bijvoeglijk naamwoord kan worden aangevoeld.
In het Frans wordt voor het woord verdovend middel ook wel stupéfiant gebruikt, overigens hetzelfde woord als het bijvoeglijk naamwoord verbluffend.
Nota bene: realtime is een bijvoeglijk naamwoord, terwijl real time (los van elkaar geschreven) een zelfstandig naamwoord is dat geen meervoud kent.
De Latijnse naam intestinum pingue, al bekend in de middeleeuwen, met pingue als onzijdig bijvoeglijk naamwoord met betekenis 'vet', sluit daarbij aan.
Het bijvoeglijk naamwoord 'freatisch' betekent 'met betrekking tot het grondwater' en is afgeleid van het Griekse phrear ('bron') of phreatos ('waterput').
Het woord adamantine komt in het Oudgrieks voor als het stofelijk bijvoeglijk naamwoord ἀδαμάντινος, ijzeren/stalen, maar ook overdrachtelijk als zeer hard.
Het woord komt van het Turkse yoğurt dat samenhangt met het bijvoeglijk naamwoord 'yoğun', onder meer "dik", en het werkwoord yoğurmak, dat "kneden" betekent.
Het is een samenstelling van het zelfstandige naamwoord 鉄 [tetsu] "ijzer" in de on-lezing en het zelfstandige naamwoord 瓶 [bin] "pot" eveneens in de on-lezing.
Het woord is geen afleiding van οἶκος , maar een substantivering van het onzijdige bijvoeglijk naamwoord γυναικεῖον, vrouwelijk, met betrekking tot (de) vrouw(en).
Ook zien we in het Spaans het zelfstandige naamwoord recto in dezelfde betekenis als het Latijnse zelfstandige naamwoord rectum in de betekenis van rechtvaardigheid.
In een golfbeweging is vaker het woord 'Limburgs' als bijvoeglijk naamwoord gebruikt, waarbij men dan sprak van 'het' Limburgs Geschied- en Oudheidkundig Genootschap.
De Italiaans bijvoeglijke naamwoorden diretto of ritto zijn beide vertalingen van het bijvoeglijk naamwoord recht, maar niet van het zelfstandige naamwoord endeldarm.
Meestal wordt er onderscheid gemaakt tussen liefdesrelaties en vriendschappen door een bezittelijk voornaamwoord of lidwoord voor het zelfstandig naamwoord te plaatsen.
Algemene informatie over "naamwoord" voorbeeldzinnen
De voorbeeldzinnen voor het woord naamwoord die we op deze website presenteren, komen uit verschillende officiële bronnen. Een van onze bronnen zijn bijvoorbeeld artikelen op Wikipedia die zijn geclassificeerd als ten minste goede artikelen. Maar we gebruiken ook nieuwsartikelen, boeken en andere algemene teksten om voorbeeldzinnen te verzamelen over hoe het woord "naamwoord" in een zin kan worden gebruikt. Rechts van elke zin vindt u een link-uit-pijl die u naar de bron van de zin stuurt, waar u toegang hebt tot de volledige tekst en context voor de gepresenteerde voorbeeldzin. Dit kan handig zijn omdat sommige woorden soms moeilijk te begrijpen zijn met alleen een zin voor de context, terwijl het volledige artikel of de volledige tekst u kan helpen inzicht te krijgen in het gebruik van het woord "naamwoord".