Hier vind je een groot assortiment aan voorbeeldzinnen voor het woord presocratische, oftewel zinnen die je kunnen helpen om presocratische in een zin te gebruiken. Leren hoe je een woord in een zin moet gebruiken, kan erg nuttig zijn, bijvoorbeeld als het gaat om het leren gebruiken van het woord in een zin, in welke context het woord kan worden gebruikt en om de ware betekenis van het woord te leren "presocratische".
Presocratische in een zin
Hieronder vind je verschillende zinnen die illustreren hoe je het woord presocratische in een zin gebruikt.
Epimenides was een presocratische filosoof.
De presocratische filosofie zelf ontstond in de 7e eeuw v.Chr.
Een voorbeeld van een presocratische redenering is onderstaand fragment van Melissus:.
De presocratische filosofen legden de basis voor de verdere ontwikkeling van de westerse filosofie.
Latere klassieke auteurs maakten een onderscheid tussen presocratische en postsocratische filosofie.
Hieronder volgt een chronologische beschrijving van presocratische filosofen, opgedeeld in drie fasen.
Sindsdien is de presocratische filosofie een gangbaar onderdeel geworden van de filosofie als vakgebied.
Het aannemen van een eeuwig grondbeginsel (archè) voor de kosmos was kenmerkend voor presocratische denkers.
Pas vanaf de 18e eeuw worden presocratische denkbeelden actief bestudeerd en gebruikt door filosofen zoals G.W.F.
Door hun natuurfilosofische insteek kregen presocratische geschriften vaak de titel Over de natuur (Peri phuseōs).
De eerste volledige editie van de presocratische fragmenten (zonder testimonia) volgde in 1883 onder redactie van F.W.H.
De presocratische filosofie verbreidde zich omdat tussen de kolonies veel contact was, en omdat sommige filosofen reisden.
De analytische methode was tevens geaccepteerd in het Engelse Cambridge, dat een centrum vormde voor presocratische studies.
De presocratische natuurfilosofie werd tevens gebruikt voor exegetische doeleinden in de Dervenipapyrus, een orfische tekst.
In de laatste fase van de presocratische filosofie ontstaan eclectische theorieën en werkt men verder op de notie van de archè.
Als gevolg hiervan beschouwden onderzoekers Parmenides eerst niet als zelfstandig denker en breekpunt in de presocratische traditie.
Hoewel presocratische filosofie niet uniform was, vormde de behoefte om alles te verklaren en te systematiseren de verbindende factor.
In zijn editie van alle presocratische fragmenten plaatste Hermann Diels de fragmenten alfabetisch onder de namen van de citerende auteurs.
De oudste theorieën die het leven als natuurlijk verschijnsel beschreven en verklaarden zijn terug te voeren op de presocratische filosofie.
Dat veranderde in de jaren dertig, toen bleek dat Parmenides' kritiek op voorgaande kosmologieën de verdere presocratische discussies beïnvloedde.
Die Fragmente der Vorsokratiker was de eerste uitgave waarin al het presocratische materiaal was verzameld, en werd het standaardwerk binnen het onderzoek.
Heraclitus (Oudgrieks: Ἡράκλειτος, Herakleitos; verouderd Nederlands: Heracliet; ca 540 v.Chr.—480 v.Chr.) was een presocratische filosoof uit Efeze, Ionië.
Sinds de 19e eeuw onderzoeken historici, filosofen en filologen wat de presocratische denkbeelden inhielden en wat hun betekenis was in de klassieke oudheid.
Later gaven enkelen, zoals de presocratische filosofen Empedocles en Anaxagoras, als verklaring dat de situatie in oertijden anders was maar mettertijd wijzigde.
Pherecydes droeg met de ontkenning van ontstaan uit het niets en met de beschrijving van de vermenging van drie elementen bij aan de presocratische natuurfilosofie.
De presocratische teksten zijn slechts bekend in de vorm van fragmenten en testimonia (getuigenissen) bij latere auteurs, die variëren van Plato in de 4e eeuw v.Chr.
In 1903 publiceerde de Duitse classicus Hermann Diels Heraclitus' fragmenten samen met die van andere presocratische filosofen onder de titel Die Fragmente der Vorsokratiker.
De presocratische filosofie vormt de beginfase van de westerse filosofie in de periode 600–400 v.Chr., voor de tijd dat Socrates en zijn volgelingen de filosofie beïnvloedden.
In de klassieke periode (ca 500 - 300 v.Chr.) waren toneelschrijvers als Euripides en Arstophanes en geschiedschrijvers als Herodotus en Thucydides bekend met presocratische noties.
Voor veel presocratische filosofen en dichters als Homerus en Hesiodus bestond het kosmologische model uit een platte aarde met daarop een hemelkoepel waaraan de hemellichamen vastzaten.
De receptie van presocratische filosofie is beïnvloed door Aristoteles en zijn volgelingen, maar tot het begin van de 20e eeuw hield men daar weinig rekening mee door oudere interpretaties over te nemen.
Het begrip presocratische filosofie kwam in de oudheid niet voor maar werd bedacht door de Duitse onderzoeker Hermann Diels, die daarmee de Griekse filosofie bedoelde die niet door Socrates was beïnvloed.
In 1892 publiceerde John Burnet Early Greek Philosophy, een van de vroegste werken waarin de fragmenten waren vertaald in de volkstaal (hier het Engels), met begeleidend commentaar op de presocratische theorieën.
Algemene informatie over "presocratische" voorbeeldzinnen
De voorbeeldzinnen voor het woord presocratische die we op deze website presenteren, komen uit verschillende officiële bronnen. Een van onze bronnen zijn bijvoorbeeld artikelen op Wikipedia die zijn geclassificeerd als ten minste goede artikelen. Maar we gebruiken ook nieuwsartikelen, boeken en andere algemene teksten om voorbeeldzinnen te verzamelen over hoe het woord "presocratische" in een zin kan worden gebruikt. Rechts van elke zin vindt u een link-uit-pijl die u naar de bron van de zin stuurt, waar u toegang hebt tot de volledige tekst en context voor de gepresenteerde voorbeeldzin. Dit kan handig zijn omdat sommige woorden soms moeilijk te begrijpen zijn met alleen een zin voor de context, terwijl het volledige artikel of de volledige tekst u kan helpen inzicht te krijgen in het gebruik van het woord "presocratische".