Satirische in een zin
Hieronder vind je verschillende zinnen die illustreren hoe je het woord satirische in een zin gebruikt.
Deze liet Voltaires satirische pamflet Akakia verbranden.
Met Ben Voss had hij een satirische sketchshow Green Mamba.
Verder heeft Ill Bethisad ook onmiskenbaar satirische elementen.
In 1845 richtte hij de liberale satirische krant Don Simplicio op.
Duitsland heeft een lange traditie van illustraties en satirische tekeningen.
In 1991 was hij panellid in het geflopte satirische programma Medialand (Avro).
Crazy Rich Asians is een satirische roman uit 2013, geschreven door Kevin Kwan.
In zijn Juliande heeft Erasmus een meer satirische verklaring voor Julius’ baard:.
Hij was redacteur van het satirische tijdschrift Garabonciás Diák, eveneens te Győr.
De afwijking werd genoemd als een satirische grap door de arts Ivan Goldberg in 1995.
Deze satirische film kwam uit in 1914 en wordt gezien als de eerste Estische speelfilm.
Maar zij voegden er de satirische elementen aan toe die veel van Wilders films kenmerken.
In deze periode schreef hij ook meer dan duizend gedichten, vaak met een satirische inslag.
De satirische columns van de journalist Sahafi zijn aanleiding voor een aantal aanslagen op zijn leven.
In augustus 2008 ontstond ophef toen Spithorst onder pseudoniem in een satirische column op de website FOK!
Andere strips van Schreurs zijn Retep, Knier Zwellever, Adrian Backfish, en het in 2006 heruitgegeven satirische 1984.
Tot de illustratoren behoorde Charles Samuel Keene, die later vooral bij het satirische tijdschrift Punch publiceerde.
Voor het satirische praatprogramma Onder de tram van Joep van Deudekom en Rob Urgert regisseerde hij enkele korte filmpjes.
Na een niet succesvolle start als kunstschilder startte hij als cartoonist en werkte voor verschillende satirische kranten.
Het gezelschap legt de klemtoon op meer volkse en politiek satirische toneelstukken die gebracht worden in het Gents dialect.
The Hunt is een Amerikaanse satirische thrillerfilm geregisseerd door Craig Zobel en geschreven door Nick Cuse en Damon Lindelof.
Dit is het eerste deel uit een satirische serie volksromans rond geheugen en identiteit waarvan elke titel begint met de letter W.
Hier werd ze de geliefde van Ilja Erenburg en gaf er samen met hem het satirische tijdschrift “Mensen van gisteren”uit (1913-1914).
Hij verkreeg bekendheid als redacteur van het satirische weekblad Journal du Jeudi dat hij in augustus 1991 in Ouagadougou oprichtte.
Zo schreef hij voor de satirische weekbladen Le Crapouillot en (opnieuw) Le Canard enchaîné evenals voor de kranten Combat en L'Aurore.
Vermoedelijk was dit artikel bedoeld als een satirische opmerking over de vele oplichters en fraudeurs die destijds in New York actief waren.
De dans is van oorsprong een satirische imitatie van de formele Europese dansen en wordt gekenmerkt door de overdreven bewegingen van de dansers.
In 2017 speelde hij de rol van Nol in Pilp Fuction van gezelschap De Ploeg, een satirische ode aan de cinematografie in de regie van Jakop Ahlbom.
Deze zou gevolgd worden door verschillende andere, waarvan De Surinaamsche Nieuwsvertelder (1785-1793) opviel door zijn scherpe, satirische stukken.
Samen met regisseur Larry Charles heeft hij de documentaire Religulous gemaakt waarin hij zijn visie op religie op satirische wijze duidelijk maakt.
Nationalistische gevoelens werden geuit via de anti-confederatiepers, vooral in de vorm van satirische poëzie, korte verhalen en utopische concepten.
Ook was hij mederedacteur van de satirische achterpagina van De Groene Amsterdammer, waarvoor hij onder diverse pseudoniemen "stijlparodieën" schreef.
In 1983 bracht Raafat El-Mihi de satirische film Al-avokato uit die de draak steekt met de advocatuur, het rechterlijke systeem en andere ambtsbekleders.
Gottfried Keller (Zürich, 19 juli 1819 — aldaar, 15 juli 1890) was een bekend Zwitsers schrijver uit het realisme, die populaire satirische novelles schreef.
Hij is een groot voetballiefhebber en speelt het zelf ook heel graag, hetgeen soms reden geeft om grapjes te maken in populaire Poolse satirische programma's.
Hij werd eerst bekend door de rol van de moedige, maar onethische verslaggever Damien Day in de satirische komedie Drop The Dead Donkey, spelende in 1990-1998.
Het handelt door middel van een satirische tekst over politiegeweld, gebaseerd op een gebeurtenis waarbij Alpha Blondy bij een protest bijna om het leven kwam.
Duizend en eenige hoofdstukken over specialiteiten is een satirische verhandeling van Multatuli uit 1871 die waarschuwt tegen het gevaar van het specialistendom.
Hij vleide zijn begunstigers in zijn satirische gedichten Absalom and Achitophel (1681) en The Medal (1682), beide gericht tegen de politieke partij van de Whig Party.
Al in 1960 dreef het satirische tijdschrift MAD de spot met de zogenaamde Beatniks, die volgens het stereotype steeds gekleed waren in een marinière, coltrui of baret.
Vanaf 1890 publiceerde hij zijn met dunne lijnen getekende politieke karikaturen in Noorse satirische tijdschriften (Tyrihans, Paletten, Trangviksposten en Fluesoppen).
Walter Map en Gerald van Wales schreven satirische teksten over het leven aan het Engelse koninklijke hof, waarin vaak "retoriek en polemiek de overwinning op de feiten" behalen.
In hetzelfde jaar maakte de Hongaarse Bauhaus-student Sándor Bortnyik een satirische collage op Van Doesburg, waarin hij hem 'opsluit' in zijn eigen vierkante De Stijl-constructie.
Als Roelof van de redactie presenteerde hij in De Nieuws BV onder andere de satirische rubrieken Achter het nieuws, de Zaagmansquiz en met Marcel van Roosmalen Radio voor de Gewone Man.
Hij is stand-up comic en werd met name bekend als presentator van het politiek satirische programma Politically Incorrect, dat eerst door Comedy Central en daarna door ABC uitgezonden werd.
De meeste omstanders bij de spot- en bestraffingsrituelen waren zeker geen passieve toeschouwers, maar deden ook echt mee: ze lachten en jouwden, improviseerden satirische grappen, enzovoort.
Via televisiemaker Philip Woldringh werd hij ingeschakeld om teksten te schrijven voor Café de Wereld en later door Harm Edens voor de soapserie Samen en de satirische nieuwsquiz Dit was het nieuws.
Aan de Kunstgewerbeschule waar hij van 1905 tot 1908 studeerde, leerde hij onder meer de architect Adolf Loos kennen, die hem introduceerde bij Karl Kraus, uitgever van het satirische blad Die Fackel.
De Revisor (Russisch: Ревизоръ) is een satirische komedie van de Russische auteur Nikolaj Gogol, in vijf akten, geschreven in 1835, gepubliceerd in 1836 en herbewerkt voor een opvoering in Moskou in 1842.
Er zijn echter ook grote verschillen: Newspeak werd door Orwell beschreven met zeer satirische bedoelingen, en vormt een voorbeeld van propagandataal, bedoeld om waarheden te verdraaien en te verdoezelen.
Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Voltaire, https://nl.wikipedia.org/wiki/John_van_de_Ruit, https://nl.wikipedia.org/wiki/Ill_Bethisad, https://nl.wikipedia.org/wiki/Ignacio_Ramírez, https://nl.wikipedia.org/wiki/Duitse_strip, https://nl.wikipedia.org/wiki/Clous_van_Mechelen, https://nl.wikipedia.org/wiki/Crazy_Rich_Asians_(roman), https://nl.wikipedia.org/wiki/Paus_Julius_II, https://nl.wikipedia.org/wiki/Géza_Gárdonyi, https://nl.wikipedia.org/wiki/Internetverslaving, https://nl.wikipedia.org/wiki/Johannes_Pääsuke, https://nl.wikipedia.org/wiki/Irma_la_Douce_(film), https://nl.wikipedia.org/wiki/Stig_Dagerman, https://nl.wikipedia.org/wiki/Les_diseurs_de_vérité, https://nl.wikipedia.org/wiki/Rikus_Spithorst, https://nl.wikipedia.org/wiki/Eric_Schreurs, https://nl.wikipedia.org/wiki/The_Illustrated_London_News, https://nl.wikipedia.org/wiki/Genio_de_Groot, https://nl.wikipedia.org/wiki/Henry_Gerbault, https://nl.wikipedia.org/wiki/Luk_De_Bruyker, https://nl.wikipedia.org/wiki/The_Hunt_(2020), https://nl.wikipedia.org/wiki/Jeroen_Olyslaegers, https://nl.wikipedia.org/wiki/Jelizaveta_Polonskaja, https://nl.wikipedia.org/wiki/Boubacar_Diallo_(filmmaker), https://nl.wikipedia.org/wiki/Henri_Jeanson, https://nl.wikipedia.org/wiki/Tom_Collins_(cocktail), https://nl.wikipedia.org/wiki/Cakewalk_(dans), https://nl.wikipedia.org/wiki/Surinaamse_literatuur, https://nl.wikipedia.org/wiki/Bill_Maher, https://nl.wikipedia.org/wiki/Creools_nationalisme, https://nl.wikipedia.org/wiki/Simon_Carmiggelt, https://nl.wikipedia.org/wiki/Mortada_Mansour, https://nl.wikipedia.org/wiki/Gottfried_Keller_(schrijver), https://nl.wikipedia.org/wiki/Donald_Tusk, https://nl.wikipedia.org/wiki/Stephen_Tompkinson, https://nl.wikipedia.org/wiki/Brigadier_Sabari, https://nl.wikipedia.org/wiki/Duizend_en_eenige_hoofdstukken_over_specialiteiten, https://nl.wikipedia.org/wiki/John_Dryden, https://nl.wikipedia.org/wiki/Marinière, https://nl.wikipedia.org/wiki/Olaf_Gulbransson, https://nl.wikipedia.org/wiki/Eleonora_van_Aquitanië, https://nl.wikipedia.org/wiki/Theo_van_Doesburg, https://nl.wikipedia.org/wiki/Roelof_de_Vries, https://nl.wikipedia.org/wiki/Charivari_(volksgericht), https://nl.wikipedia.org/wiki/Nico_Dijkshoorn, https://nl.wikipedia.org/wiki/Oskar_Kokoschka, https://nl.wikipedia.org/wiki/De_revisor_(toneelstuk), https://nl.wikipedia.org/wiki/Basic_English