Specimina in een zin
Hieronder vind je verschillende zinnen die illustreren hoe je het woord specimina in een zin gebruikt.
Talrijke specimina zijn later aan de soort toegewezen.
Al deze specimina werden snel door los duinzand bedekt.
Overigens werd op de specimina wel modern DNA aangetroffen.
Het holotype bestaat uit de specimina SMF 06-1 en SMF 09-2.
De specimina BP/1/6842 en BP/1/6843 zijn twee losse tanden.
Ook de toegewezen specimina waren gemengd met botten van pterosauriërs.
Na de Eerste Wereldoorlog werden veel specimina verzameld en bestudeerd.
In een andere publicatie dat jaar werden aanvullende specimina toegewezen.
In 2009 schatte Kimbel het totaal aantal gevonden specimina op ruim vierhonderd.
Abbott verzamelde een groot aantal specimina van de flora en fauna rond de berg.
Andere specimina toegewezen in 1987 betreffen losse tanden en de rechterellepijp L.
Een probleem daarbij was dat er geen even grote zekere specimina van Archaeopteryx bekend zijn.
Het betreft de specimina CPS 107, CPS 108, CPS 109, CPS 197, CPS 198, USNM V 5808 en YPM VP 9524.
Aan deze soort zijn tientallen specimina toegewezen waaronder een dozijn vrij complete skeletten.
Deze methode werd vooral voor kleine specimina gebruikt, van vogels tot maximaal de maat van een vos.
Bij verschillende specimina van prehistorische mensachtigen is dat al gelukt en bleek het zeer informatief.
Overige vondsten tussen 1990 en 2007 betroffen negenenveertig kleinere specimina van het postcraniaal skelet.
In 2021 werden de specimina FMNH UR 2436, twee voorpoten, en FMNH UR 2480, een postcraniaal skelet, toegewezen.
In 1819 schreef hij twee artikelen over specimina gevonden door Henry Thomas De la Beche en Thomas James Birch.
De meeste specimina hebben twee wortels: een voorste dikkere cilindervormige en een achterste kleinere plaatvormige.
Er werden zes delicate specimina in anatomisch verband aangetroffen, behorend tot haringachtigen (Clupeomorpha) en Euteleostei.
Ook ether, makkelijker verkrijgbaar maar wat minder bevredigend door grotere lijkstijfheid van de specimina, wordt wel gebruikt.
Het is onduidelijk in hoeverre deze eigenschappen rijpingskenmerken zijn die samenhangen met de jonge leeftijd van de specimina.
Jonge centrosaurinen uit de formatie, zoals de specimina MOR 571, MOR 591, MOR 373-001 en MOR 456 8-9-6-1, hebben dat nog sterker.
Het geslacht is bekend van zo'n twintig specimina, waardoor het een van de best vertegenwoordigde soorten van vroege dinosauriformen is.
Ostrom wees in 1980 ook twee andere specimina aan de soort toe: YPM 1994, een staartwervel, en YPM 1995, een staartwervel met wat botfragmenten.
Samen met duizenden specimina die hij in de loop van dertig jaren opgroef, werd het ondergebracht in de collectie van de Sociedade de História Natural.
Er bestaat onzekerheid over de precieze inventarisnummers omdat in het beschrijvende artikel verschillende specimina met dezelfde nummers werden aangeduid.
Oviraptor zelf kan die rol niet meer spelen nu de specimina van Citipati en IGM 100/42 daarvan afgescheiden zijn, daarvoor is zijn holotype te fragmentarisch.
Twee specimina in de collectie van het British Museum of Natural History, BMNH R7994 en BMNH R7995, zijn veel fragmentarischer en missen geheel of grotendeels de schedel.
In de taxidermie, het opzetten van een dier, werd arseen gebruikt om geprepareerde specimina te beschermen tegen insecten zoals motten, het spekkevertje en de museumkever.
De sikkelklauw op de tweede teen is verhoudingsgewijs groter met 101% van de lengte van het tweede middenvoetsbeen vergeleken met 90% bij de specimina IGM 100/982 en IGM 100/985.
Bij nader onderzoek van de verwante Champsosaurus is gebleken dat het mogelijk is dat specimina die voorheen als verschillende soorten werden beschouwd toch tot dezelfde soort kunnen behoren.
In 1974 vond een vertegenwoordiger van de Ethiopische regering, Alemayehu Asfaw, in de "Vallei der Hominiden" twee kaken, gevolgd door een derde ontdekt door een werkkracht uit Tigray, de specimina A.L.
Men baseerde zich bij de beschrijving op verschillende specimina, met name op een exemplaar bestaande uit een flipper en een wervelkolom, OUMNH J.50146, verworven door luitenant-kolonel Thomas James Birch.
In de uitgebreide verzameling van de zeventiende-eeuwse natuurvorser John Woodward bevonden zich al specimina die veel later, eind twintigste eeuw, als exemplaren van plesiosauriërs konden worden gedetermineerd.
De beschrijvers hebben daarom veel aandacht besteed aan de detailverschillen tussen beide specimina om te bewijzen dat Sciurumimus een eigen taxon vertegenwoordigt en niet simpelweg een tweede exemplaar van Juravenator.
Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Brachychampsa, https://nl.wikipedia.org/wiki/Citipati, https://nl.wikipedia.org/wiki/Floresmens, https://nl.wikipedia.org/wiki/Notatesseraeraptor, https://nl.wikipedia.org/wiki/Arcusaurus, https://nl.wikipedia.org/wiki/Vespersaurus, https://nl.wikipedia.org/wiki/Nepenthes, https://nl.wikipedia.org/wiki/Australopithecus_afarensis, https://nl.wikipedia.org/wiki/Kilimanjaro_(berg), https://nl.wikipedia.org/wiki/Paranthropus_aethiopicus, https://nl.wikipedia.org/wiki/Alcmonavis, https://nl.wikipedia.org/wiki/Drinker_(dinosauriër), https://nl.wikipedia.org/wiki/Tanystropheus, https://nl.wikipedia.org/wiki/Arseen, https://nl.wikipedia.org/wiki/Nochelesaurus, https://nl.wikipedia.org/wiki/Ichthyosauria, https://nl.wikipedia.org/wiki/Futalognkosaurus, https://nl.wikipedia.org/wiki/Stikpot, https://nl.wikipedia.org/wiki/Jeholosaurus, https://nl.wikipedia.org/wiki/Stellasaurus, https://nl.wikipedia.org/wiki/Silesaurus, https://nl.wikipedia.org/wiki/Coelurus, https://nl.wikipedia.org/wiki/Oceanotitan, https://nl.wikipedia.org/wiki/Gongbusaurus, https://nl.wikipedia.org/wiki/Trix_(tyrannosaurus), https://nl.wikipedia.org/wiki/Shri_(dinosauriër), https://nl.wikipedia.org/wiki/Tchoiria, https://nl.wikipedia.org/wiki/Plesiosauria, https://nl.wikipedia.org/wiki/Sciurumimus