Voorbeeldzinnen voor voetjes
Hier vind je een groot assortiment aan voorbeeldzinnen voor het woord voetjes, oftewel zinnen die je kunnen helpen om voetjes in een zin te gebruiken. Leren hoe je een woord in een zin moet gebruiken, kan erg nuttig zijn, bijvoorbeeld als het gaat om het leren gebruiken van het woord in een zin, in welke context het woord kan worden gebruikt en om de ware betekenis van het woord te leren "voetjes".
Voetjes in een zin
Hieronder vind je verschillende zinnen die illustreren hoe je het woord voetjes in een zin gebruikt.
De voetjes bewegen onafhankelijk van elkaar.
Deze uitstulpingen worden de voetjes (podia) genoemd.
Deze voetjes staan weer in verbinding met de ampullen.
Bij een volkomen stuitligging zijn de voetjes voorliggend deel.
Met behulp van een watervaatstelsel worden deze voetjes hydraulisch bewogen.
Deze soorten hebben vijf ontwikkelde rijen voetjes die gelijk zijn aan elkaar.
Meestal is de pot voorzien van voetjes, zodat ventilatie onder de pot mogelijk is.
Met name de drie rijen aan de buikzijde zijn vaak voorzien van duidelijke voetjes.
Ze kunnen het lichaam ook ankeren aan het oppervlak door de voetjes vast te zuigen.
Dit zijn gespierde zakjes die gevuld zijn met water als de voetjes zijn ingetrokken.
Sommige zeekomkommers hebben helemaal geen voetjes, bij deze soorten zijn ze gedegenereerd.
Zodra de voetjes de schelp voelen zuigen ze zich vast en wordt de prooi uit de bodem getrokken.
Door het uitstulpen en het weer intrekken van de voetjes kan een zeekomkommer zich verplaatsen.
Meestal zijn twee rijen voetjes aanwezig aan de onderzijde van iedere arm, soms zijn dit vier rijen.
Andere soorten hebben drie rijen aan de onderzijde en twee rijen gedegenereerde voetjes aan de bovenzijde.
Zij zijn te herkennen aan de afgeplatte onderzijde die drie rijen voetjes bevat en het trivium wordt genoemd.
De voetjes worden ambulacraalvoetjes genoemd, ze zijn onderdeel van het ambulacraalsysteem of watervaatstelsel.
Zeesterren zonder zuigvoetjes kunnen ook klimmen door de uiteinden van de voetjes vast te lijmen met een kleefstof.
Vervolgens laten de voetjes die aan de ondergrond gehecht zijn los en maken de hechtende voetjes een trekkende beweging.
Ook kunnen twee armen tegelijk worden gekromd zodat de voetjes contact maken en het lichaam uiteindelijk letterlijk omvalt.
Uiterlijk lijken de blaasjes op de ampullen die aan de voetjes gebonden zijn, maar ze zijn groter en in het lichaam gelegen.
Een deel van de voetjes hecht zich hierbij aan de steile ondergrond, terwijl andere voetjes zich uitstrekken en zich ankeren.
Aan de orale zijde van deze soorten zijn echter altijd minstens vijf rijen voetjes te zien, net als bij de andere zeesterren.
De losgelaten voetjes strekken zich vervolgens uit en hechten zich verderop aan de ondergrond, waarna het proces zich herhaalt.
Vervolgens zuigen de voetjes zich vast aan de schelp en wordt een trekkracht uitgeoefend op beide schelphelften van het weekdier.
Aan de voorzijde van het lichaam ligt bij vrijwel alle zeekomkommers een krans van verlengde voetjes, die de tentakels worden genoemd.
De voetjes liggen aan de buitenzijde van het lichaam en staan in verbinding met kleine blaasjes aan de binnenzijde van het kalkskelet.
Het brede, verdikte ambulacrum (deel van het skelet, waarin de voetjes van het watervaatstelsel zijn gelegen) vertoont grote knobbels.
De zeester gebruikt zijn voetjes om het omringende zand naar buiten te schuiven zodat het dier steeds dieper wegzakt in het substraat.
Het gedeelte van het lichaam waardoor de voetjes naar buiten steken, noemt men het ambulacrum, en de ruimten daartussen interambulacrum.
Als de zeekomkommer loopt, zuigen de voetjes aan de voorzijde van het lichaam zich vast, terwijl die aan de achterzijde worden ingetrokken.
Vaak zijn de voetjes voorzien van een zuignapje, behalve bij zeesterren die zich vaak ingraven, zoals soorten uit het geslacht Astropecten.
Ze verplaatsen zich door de voetjes aan de achterzijde van de bewegingsrichting uit te strekken en die aan de voorzijde juist in te trekken.
Omdat de voetjes aan de bovenzijde van het lichaam niet meer worden gebruikt zijn ze vaak onderontwikkeld, ze hebben hun loopfunctie verloren.
Het ectoneurale zenuwstelsel bestaat uit een ringvormige zenuw rond de mondopening, met vertakkingen naar de tentakels, de voetjes en de huid.
Bij deze soorten hebben de voetjes zich ontwikkeld tot vlezige huidpapillen die zuurstof uit het water onttrekken, net zoals bij de zeesterren.
De tentakels zijn feitelijk gemodificeerde voetjes maar de ampulla die de tentakels in- en uittrekken liggen in het lichaam en niet onder de huid.
Door ook een feesttent op te zetten waar jong en oud met de voetjes van de vloer kunnen gaan is het pinksterweekend in Uitgeest altijd een groot feest.
De zeesterren die zich voeden met micro-organismen bezitten langs de armgroeve waarin de voetjes staan, een bijzonder goed ontwikkeld trilhaarapparaat.
De voetjes spelen een rol bij de voortbeweging, ze worden gebruikt om de onderzijde van het lichaam te ankeren terwijl een ander deel wordt verplaatst.
De voortbeweging geschiedt door middel van ambulacrale voetjes (2 maal 5 rijen), die zijn bezet met zuignappen om zich aan het substraat vast te hechten.
In tegenstelling tot andere stekelhuidigen zijn de voetjes niet altijd in symmetrische rijen verdeeld, maar komen ze ook meer verspreid voor op het lichaam.
Ze tasten met de voetjes de bodem af of doorwoelen daarmee de bovenste grondlagen om kleine plantjes en diertjes en afgestorven organismen (detritus) te vinden.
De zeester gebruikt vaak stenen of kuiltjes in de ondergrond bij het omdraaien, of draait een enkele arm zodat de voetjes contact maken met de bodem en zich vasthechten.
Vervolgens wordt de achterzijde van het lichaam ingekort en zuigen de voetjes zich weer vast terwijl die aan de voorzijde loslaten zodat het lichaam voorwaarts wordt bewogen.
Voorbeelden hiervan zijn soorten uit het geslacht Linckia, die de voetjes van twee van elkaar afstaande armen uit elkaar laten bewegen zodat een van de armen van de zeester afbreekt.
Alle zeekomkommers hebben in beginsel vijf dubbele rijen kleine buisvoetjes of ambulacrale voetjes van de mond tot de anus die meestal gelijkmatig zijn gepositioneerd over het lichaam.
Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Zeesterren, https://nl.wikipedia.org/wiki/Zeekomkommers, https://nl.wikipedia.org/wiki/Liggingsafwijking, https://nl.wikipedia.org/wiki/Locomotie, https://nl.wikipedia.org/wiki/Bonsai, https://nl.wikipedia.org/wiki/Coelopleurus, https://nl.wikipedia.org/wiki/Stekelhuidigen, https://nl.wikipedia.org/wiki/FC_Uitgeest, https://nl.wikipedia.org/wiki/Diadeemzee-egel
Algemene informatie over "voetjes" voorbeeldzinnen
De voorbeeldzinnen voor het woord voetjes die we op deze website presenteren, komen uit verschillende officiële bronnen. Een van onze bronnen zijn bijvoorbeeld artikelen op Wikipedia die zijn geclassificeerd als ten minste goede artikelen. Maar we gebruiken ook nieuwsartikelen, boeken en andere algemene teksten om voorbeeldzinnen te verzamelen over hoe het woord "voetjes" in een zin kan worden gebruikt. Rechts van elke zin vindt u een link-uit-pijl die u naar de bron van de zin stuurt, waar u toegang hebt tot de volledige tekst en context voor de gepresenteerde voorbeeldzin. Dit kan handig zijn omdat sommige woorden soms moeilijk te begrijpen zijn met alleen een zin voor de context, terwijl het volledige artikel of de volledige tekst u kan helpen inzicht te krijgen in het gebruik van het woord "voetjes".